TIM VANHAMEL IS DRUK

Interview met Tim Vanhamel

Een bezig baasje is het wel, de Vlaamse podiumstuiteraar Tim Vanhamel (1977). Sinds zijn veertiende heeft hij in een hele rits verschillende bands gespeeld: Sister Poo Poo, Evil Superstars, dEUS, het geschifte Eagles of Death Metal en sinds 1999 in zijn eigen band Millionaire. Ook heeft hij samen met de beroemde rockbands Queens of the Stone Age en Foo Fighters zo'n beetje alle uithoeken van de wereld gezien, waaronder Japan. “Een droom die uitkwam”, volgens de Belgische rocker zelf.

Als je aan deze bands denkt, hoor je er in je onderbewuste automatisch een bak (vette) muziekherrie bij. Maar de nieuwe soloplaat van Tim Vanhamel, die 4 februari uitkomt, is heel wat rustiger van aard. Met een gegronde reden, want zijn relatie met het Belgische supermodel Hannelore Knuts liep jammerlijk stuk: “Je kunt het zien als mijn liefdesplaat”.

Je hebt in en met verschillende bands gespeeld. Nu heb je een soloalbum uit. Voelt dat nu anders?

“Ja, een beetje wel. Het is in ieder geval anders dan ik verwachtte. Millionaire is natuurlijk ook míjn band: ik schreef de liedjes altijd al en besliste bijna alles. Maar nu moest ik ook nog eens alle instrumenten zelf inspelen. Dan weer twee gitaarpartijen en dan weer een partij met de basgitaar... Een ander nadeel is dat ik me niet meer achter de andere bandleden kan verschuilen. Het is écht werken! Maar ik mag niet klagen, ik heb er ook zelf om gevraagd.”

Wat waren je verwachtingen voordat je dit album opnam?

“Man, ik had helemaal geen plan. Zoals je me op de plaat hoort, zo voelde ik me gewoon. Ik zat in een dipje, had geen zin in herrie. Ik wilde mezelf verrassen. Dus ben ik gewoon maar gaan schrijven (maakt schrijvende beweging met zijn hand). Gaandeweg is zich wel een plan gaan vormen. Toen ik eenmaal wat had, bleek het niet direct iets voor Millionaire te zijn, dus breng ik het maar onder mijn eigen naam uit. Ik ambieer ook geen solo-carrière of zo, het moest er gewoon efkens uit.”

De eerste single Until I Find You is inderdaad een stuk rustiger dan je werk met Millionaire. Geldt dat ook voor de rest van het album?

“Je moet mijn plaat zien als een verhaal. Van begin tot eind, één geheel. De rest van de liedjes is wel wat donkerder dan Until I Find You. (Denkt na:) Ja, er zit wel wat donkerheid in. Maar je moet het écht als geheel zien. Volgens mij is het een goede popplaat geworden, met goede hooks erin.”

Wat zijn die donkere thema’s waarover je zingt dan?

“Je kunt het zien als mijn ‘liefdesplaat’, het is uitgegaan met mijn lief. Het is een beetje wat het album Sea Change was voor Beck.”

Vandaar de ietwat sombere albumtitel Welcome to the Blue House?

“Ja. Ik voelde me écht niet zo goed toen ik het schreef. De titel heeft wel wat weg van Heartbreak Hotel. (Lachend:) Ik had eerst een andere titel: Kiss Me... I'm Dead. Zoals die stickers die je wel eens op de achterkant van auto’s ziet: Kiss me! I'm a football player! (Kijkt quasi-serieus:) Maar dit is uiteindelijk veel poëtischer! En het past beter bij de plaat.”

In de rauwe zwart-wit clip voor Until I Find You zien we je met een dikke zonnebril en een stoere leren jack. Is je leven ook echt zo rock ‘n’ roll als het daar lijkt?

“Die videoclip hoort gewoon bij het liedje. Ik vond het een duidelijk beeld om aan de mensen te laten zien waar het om gaat. Een beetje Black Rebel Motorcycle Club, zoiets...”

Maar ben je dat dan echt? Een Black Rebel?

(Lacht en leunt achterover en zegt in opzettelijk gebrekkig Engels:) “That is for me to know and for jou not to know.”

Is je imago zó belangrijk voor je?

“Nee, ik vergelijk elke plaat met een film. Ik ben een personage in die film, in mijn plaat. En dat personage ga je dan - net als in een film - uitvergroten. Het is geen fake of zo. Ik ben het wél, maar het is tegelijk ook gewoon een uitvergroting.”

Heb je na je werk in al die bands en deze soloplaat nog een wensenlijstje?

“Goh, niet echt. Alles gebeurt ook gewoon, er zit geen plan achter. En dat is ook het leukste. Ik wil het eigenlijk ook niet hardop zeggen, want dan zul je zien dat het niet uitkomt.”

Tim Vanhamels soloalbum Welcome to the Blue House is vanaf 4 februari verkrijgbaar.
www.timvanhamel.com

<< vorige | portfolio | volgende >>