MENS EN DIER IN ROTTERDAM

Bloedmooi - Schielandshuis Rotterdam

“Ach, wat zielig! Dat doe je toch niet voor kunst?” Twee giechelmeisjes staan bij een vitrine waarin een opgezette haas wordt tentoongesteld. Het beestje ligt erbij alsof hij is aangereden. Op het racevestje om zijn lijf staat ongeluksnummer 13. Bij nader inzien vinden de meisjes de dode haas ook wel erg vies, terwijl ze twee zalen verder een designerjurk van krokodillenleer “best wel cool” vinden.

De relatie tussen mens en dier is altijd zo dubieus geweest. We houden zielsveel van onze huisdieren, maar waar ons vlees vandaan komt willen we liever niet weten. In Nederland is als eerste land ter wereld een Partij voor de Dieren opgericht, maar tegelijkertijd bloeit de bio-industrie als nooit tevoren. Dieren worden vertroeteld, maar ook misbruikt door de mens.

De organisatie van de tentoonstelling Bloedmooi in het Rotterdamse Schielandshuis probeert die vreemde relatie te duiden, maar zegt er geen direct oordeel over te vellen. Stiekem doet ze dat natuurlijk wel, want de zes ’rariteitenkabinetten’ waarin items als een tas van visleer, bontjassen en een uit olifantenpoot vervaardigd krukje worden getoond, werden nota bene op Dierendag geopend.

Maar verandert je oordeel over die ’misbruikcultuur’ door de tentoonstelling nu écht? Onderweg naar huis besefte ik dat mijn chique jas ook van lamswol gemaakt is. En zo’n flessenopener gemaakt van een hertenpoot? Heb ik ook thuis. Bezoekers worden wel flink met hun neus op de feiten gedrukt, maar het ’bloed’ in ’bloedmooi’ is ver te zoeken. Alles is clean en vaak in eerste instantie onherkenbaar als dier. Kunstenares Silvia B., gast-curator van Bloedmooi, is dan ook niet van de donderpreken: “Wij vinden gewoon dat alles op de wereld van ons is, om te gebruiken. Dat wil ik eigenlijk aantonen met de absurditeit van deze enorme hoeveelheid spullen die wij allemaal van dieren maken.”

En jeetje, wat is er inderdaad veel te zien. Veel indrukwekkends ook. Dat koalapoppetje, te vinden in de bontzaal, ziet er bijvoorbeeld best wel schattig uit. Maar kijk wat verder en je ziet dat het poppetje eigenlijk een echte koala is geweest, nu uitgevoerd met plastic neusje en oogjes. Schattig, maar wreed tegelijk.

Bloedmooi
Schielandshuis Rotterdam
t/m 30 maart 2008

<< vorige | portfolio | volgende >>